Długosz
/dłu·GO·sz/
Od słowa „długosz" (długi, wysoki)
5269
Mężczyzn
5366
Kobiet
16
Województw
2+
Wariantów
Etymologia i pochodzenie
Nazwisko Długosz wywodzi się od przymiotnika «długi» i pierwotnie było przezwiskiem nadawanym człowiekowi wysokiemu lub bardzo wyrośniętemu — końcówka «-osz» to typowy staropolski przyrostek tworzący określenia osób od ich cech. Najsłynniejszym nosicielem był Jan Długosz, piętnastowieczny kronikarz i autor «Roczników, czyli kronik sławnego Królestwa Polskiego».
Etymologia wygenerowana · AIAnaliza rdzenia
długosz
długi, wysoki
Rozkład geograficzny
Małopolskie
647
Podkarpackie
629
Śląskie
606
Dolnośląskie
406
Świętokrzyskie
381
Mazowieckie
353
Lubelskie
348
Łódzkie
277
Transliteracje
Amerykański
Dwugosh
Niemiecki
Dlugosch
Białoruski
Дўугош
Warianty pisowni
- Długosz5252 nosicieli
- Dlugosz17 nosicieli