Imiołek

Nazwisko Imiołek wywodzi się od gwarowego słowa «imioł» lub «jemioł», oznaczającego jemiołę — półpasożytniczą roślinę rosnącą na drzewach, której w dawnej kulturze ludowej przypisywano właściwości magiczne i lecznicze. Końcówka «-ek» nadaje formie charakter zdrobniały, więc pierwotnie mogło to być przezwisko człowieka zbierającego jemiołę, mieszkającego w pobliżu drzew nią porośniętych albo kogoś drobnego, uczepionego innych niczym ta roślina. Mniej prawdopodobna, choć spotykana hipoteza wiąże nazwisko ze staropolskim czasownikiem «imać» — chwytać, łapać — co wskazywałoby na osobę zwinną lub zajmującą się łapaniem zwierzyny.