Vladimír Macura(1945–1999)
literaturoznawca; historyk literatury; prozaik; literat; edytor; krytyk literacki; pisarz; tłumacz
Czech translator and writer (1945–1999)
Wymowa
/ma·CU·ra/719
Mężczyzn
725
Kobiet
8
Województw
5+
Wariantów
«1 osoba na 26 108 nosi nazwisko Macura»
Bardzo popularne nazwisko
Nazwisko Macura wywodzi się od staropolskiego słowa «macura» lub «maciora», oznaczającego samicę świni, używanego też jako przezwisko człowieka niezgrabnego, ociężałego bądź płodnego. Możliwe również, że podstawą była gwarowa forma imienia Maciej — Maciura, Macura — w funkcji zdrobniale-przezwiskowej, nadawanego synowi lub krewnemu osoby o tym imieniu. Nazwisko występuje najliczniej na Śląsku Cieszyńskim i Podbeskidziu, co wskazuje na jego zakorzenienie w gwarach południowopolskich i czesko-słowackim pograniczu językowym.
Etymologia wygenerowana · AIMożliwe pochodzenie: polskie
Najczęściej spotykane w:Śląskie•538osób·Małopolskie•43osób·Dolnośląskie•31osób
Amerykański
Matsura
Niemiecki
Mazura
Białoruski
Мацура
Vladimír Macura(1945–1999)
literaturoznawca; historyk literatury; prozaik; literat; edytor; krytyk literacki; pisarz; tłumacz
Czech translator and writer (1945–1999)
Adam Macura(1848–1912)
dziennikarz
polski nauczyciel na Śląsku Cieszyńskim
Rudolf Feliks Macura(1886–1940)
architekt
polski architekt
J.P. Macura(ur. 1995)
koszykarz
American professional basketball player
Zbigniew Macura(ur. 1927)
Dane: GUS PESEL — styczeń 2026 · Metodologia i licencje