Arendarczyk

Nazwisko Arendarczyk pochodzi od słowa «arendarz» — człowieka, który trudnił się arend ą, czyli dzierżawą karczmy, młyna lub innego majątku od szlachcica lub Kościoła. Przyrostek «-czyk» tworzył nazwę oznaczającą syna arendarza lub kogoś z nim związanego, a zatem pierwotnie oznaczało to potomka lub czeladnika karczmarza-dzierżawcy. Słowo «arenda» przyszło do polszczyzny przez jidysz i hebrajski z łacińskiego «arenda» — czynsz dzierżawny — i było szczególnie powszechne na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej.