Bek

Nazwisko Bek pochodzi od niemieckiego słowa «Beck» oznaczającego piekarz lub piekarnik, które było szeroko używane w średniowieczu na ziemiach polskich przez osadników niemieckich oraz jako przezwisko nadawane osobom trudniącym się wypiekiem chleba. Możliwe jest również turecko-orientalne pochodzenie od tytułu «bej» (w formie «bek»), oznaczającego dowódcę lub władcę, który przenikał do języka polskiego przez kontakty z Tatarami i Turkami. Rdzeń «bek» jest poprawny, lecz sam wyraz to pożyczka z języka obcego, nie rodzimy rdzeń słowiański.