Blacha

Nazwisko Blacha wywodzi się od rzeczownika «blacha» — cienkiego, płaskiego arkusza metalu — i najczęściej było przezwiskiem nadawanym blacharzowi, czyli rzemieślnikowi wyrabiającemu i naprawiającemu wyroby z cienkiej stali, miedzi lub cyny, takie jak naczynia, rynny czy pokrycia dachów. Mogło też określać człowieka noszącego zbroję blaszaną albo żartobliwie wskazywać na kogoś twardego, sztywnego lub hałaśliwego w zachowaniu. Samo słowo «blacha» przeszło do polszczyzny ze średnio-wysoko-niemieckiego «blech» o tym samym znaczeniu.