Bortnik

Nazwisko Bortnik pochodzi od starego słowiańskiego słowa «bort» — wydrążonego pnia lub dziupli w drzewie, którą wykorzystywano jako naturalny ul dla pszczół. Bortnik był specjalistą od bartnictwa leśnego: wyszukiwał odpowiednie drzewa, wydrążał w nich ule i pozyskiwał miód, co w dawnych wiekach było cenionym i wyspecjalizowanym zawodem przynoszącym znaczne dochody. Forma z «o» zamiast polskiego «a» — jak w słowach «bartnik» czy «barć» — wskazuje na wschodnie korzenie tego nazwiska, ukraińskie lub białoruskie, skąd trafiło na ziemie polskie.