Ceban

CEBAN pochodzi od tureckiego słowa «çoban», oznaczającego pasterza, które do Polski dotarło za pośrednictwem języka rumuńskiego lub mołdawskiego w formie «cioban» albo «ceban». Nazwisko nosiły pierwotnie osoby zajmujące się wypasem owiec i do polskich metryk trafiło przez wschodnie pogranicza, gdzie kontakty z ludnością wołoską i mołdawską były powszechne.