Cudny

Nazwisko Cudny pochodzi od staropolskiego przymiotnika «cudny», oznaczającego kogoś pięknego, zachwycającego lub wyjątkowego — było to przezwisko nadawane osobie o urodzie lub wyróżniających się cechach. Rdzeń «cudny» jest poprawny, wywodzi się ze słowiańskiego rdzenia «čudo» (cud, dziw), który w języku polskim dał też słowo «cud». Nazwisko mogło też oznaczać kogoś obcego, niezwykłego — dawne «cudy» to również rzeczy obce, przywiezione z daleka.