Duchnik

Nazwisko Duchnik pochodzi od słowa «duch» i przyrostka «-nik», tworzącego określenia osób związanych z daną sferą — mógł to być ktoś związany z duchowością, kultem lub posługą przy kościele, choć równie prawdopodobne jest przezwisko nadane osobie uchodzącej za przesadnie pobożną lub zamyśloną. Możliwe też pośrednictwo imienia Duch, czyli skróconej formy staropolskich imion złożonych ze słowem «duch», takich jak Duchosław czy Duchomił.