Duma

Nazwisko Duma pochodzi od staropolskiego słowa «duma», które dawniej oznaczało zarówno dumę i wyniosłość, jak i zadumę, głębokie rozmyślanie oraz pieśń o charakterze rozważnym lub żałobnym. Najpewniej powstało jako przezwisko człowieka wyniosłego, pysznego albo skłonnego do zadumy i milczenia, które z czasem utrwaliło się jako nazwisko rodowe. Rdzeń «duma» został wyodrębniony poprawnie.