Dybiec

Nazwisko Dybiec pochodzi od staropolskiego słowa «dybać», oznaczającego czaić się, skradać lub chodzić na palcach — czyli poruszać się ostrożnie, po kryjomu. Forma «dybiec» mogła być przezwiskiem nadawanym osobie chodzącej w charakterystyczny, cichy sposób, albo komuś skrytemu z natury. Nie wyklucza się też związku z rzeczownikiem «dyby» — drewniane kłody służące do karania lub krępowania więźniów, skąd «dybiec» mógłby oznaczać niegdyś stróża pilnującego skazańców.