Dymarski

Nazwisko DYMARSKI pochodzi od słowa «dymar» — tak nazywano prymitywny piec hutniczy do wytopu żelaza z rudy, zwany też dymarnią lub dymarką, powszechny w Polsce od średniowiecza do wczesnej nowożytności. Przyrostek «-ski» mógł oznaczać bezpośrednio kogoś związanego z takim piecem — jego właściciela lub pracownika — albo wywodzi się od nazwy wsi, jak Dymary na Mazowszu, której nazwa z kolei pochodzi od tych samych pieców.