Dziuban

Nazwisko Dziuban wywodzi się od polskiego słowa «dziub» lub «dziób» — dziobania, kłucia, lub od ludowego określenia osoby, która dziobała, skubała lub kłuła (np. w żartobliwym lub złośliwym sensie). Mogło też powstać od przezwiska nadawanego komuś o charakterystycznym, wydatnym nosie lub ostrym sposobie bycia. Rdzeń «dziub-» jest tu właściwy, choć pełna forma «dziuban» sugeruje dawny przyrostek tworzący nazwy osobowe od cech wyglądu lub zachowania.