Grot

Nazwisko Grot pochodzi od staropolskiego słowa «grot» oznaczającego ostre zakończenie włóczni, strzały lub oszczepu, a także samą broń drzewcową. Początkowo było to przezwisko nadawane człowiekowi wytwarzającemu takie żeleźce, wojownikowi walczącemu włócznią albo osobie o ostrym, przenikliwym charakterze. Rzadziej wywodzi się je od dawnego imienia Grot, poświadczonego w polskich dokumentach średniowiecznych jako skrócona forma imion takich jak Grotysław.