Gzik

Nazwisko Gzik pochodzi od staropolskiego słowa «gzik» oznaczającego bąka — owada dokuczającego bydłu — oraz od czasownika «gzić się», czyli biegać niespokojnie, szaleć, co w dawnej polszczyźnie odnoszono do zwierząt płoszonych przez bąki. Jako przezwisko nadawano je człowiekowi niespokojnemu, ruchliwemu, porywczemu lub narwanemu. Warto dodać, że w Wielkopolsce «gzik» to również nazwa potrawy z twarogu ze śmietaną i szczypiorkiem, lecz źródłem nazwiska jest raczej dawne przezwisko niż nazwa regionalnego sera.