Jamka

Nazwisko Jamka wywodzi się od staropolskiego słowa «jama» — oznaczającego dół, wgłębienie lub norę w ziemi — z dodanym zdrobniałym przyrostkiem «-ka». Mogło być nadawane człowiekowi mieszkającemu w ziemiance lub przy wyraźnym zagłębieniu terenu, albo osobie kopiącej jamy i doły, na przykład myśliwemu zastawiającemu pułapki lub górnikowi. Rzadziej wskazuje się na związek z gwarowym określeniem niewielkiego otworu w drewnie lub ulu, co mogło przylgnąć do bartnika albo stolarza.