Komorek

Nazwisko Komorek wywodzi się od staropolskiego słowa «komornik» lub «komora», gdzie komornik oznaczał człowieka bez własnej ziemi, mieszkającego kątem w cudzym domu i odrabiającego pańszczyznę, albo urzędnika dworskiego zarządzającego komorą — skarbcem czy spiżarnią. Końcówka -ek pełniła funkcję zdrabniającą, wskazując na młodszego lub mniej znaczącego członka rodziny komornika. Możliwe też, że nazwisko powstało od przezwiska związanego z małym pomieszczeniem — komórką — przypisywanego człowiekowi skromnemu lub niepozornemu.