Krajnik

Nazwisko Krajnik wywodzi się od staropolskiego rzeczownika «krajnik», oznaczającego mieszkańca pogranicza, kresów lub skraju jakiegoś obszaru — człowieka żyjącego «na kraju» wsi czy ziemi. Słowo to mogło też określać urzędnika sądowego lub zarządcę okręgu zwanego krainą, znanego z dawnych zapisów na Podhalu i ziemi spiskiej. Podstawą jest rzeczownik «kraj» w znaczeniu «brzeg, skraj, granica», a nie współczesne «państwo».