Kranc

Nazwisko Kranc pochodzi od niemieckiego słowa «Kranz», oznaczającego wieniec lub koronę, i trafiło do Polski za pośrednictwem osadników niemieckich lub żydowskich rzemieślników. Mogło oznaczać kogoś, kto wyrabiał wieńce i girlandy na uroczystości, lub — jako przezwisko — osobę o okrągłej, wieńcowatej fryzurze czy budowie ciała. Zapis Kranc zamiast Kranz to typowe spolszczenie wymowy końcowego «z» na «c».