Kulawiak

Nazwisko Kulawiak wywodzi się od przymiotnika «kulawy», czyli osoby utykającej, chromej, a przyrostek «-iak» tworzył określenie syna lub potomka takiego człowieka — pierwotnie oznaczało więc «syna kulawego». Mogło też funkcjonować jako przezwisko nadawane bezpośrednio osobie z wadą chodu lub utykającej po urazie. Podstawą słowotwórczą jest staropolskie słowo «kulawy», znane w polszczyźnie od średniowiecza.