Kuster

Nazwisko Kuster pochodzi od średniowiecznego niemieckiego słowa «Küster» (kościelny, zakrystian) — była to osoba odpowiedzialna za utrzymanie kościoła, dzwonienie na nabożeństwa i opiekę nad sprzętem liturgicznym. Nazwisko trafiło na ziemie polskie wraz z osadnikami niemieckimi, głównie na Śląsku i w Wielkopolsce, gdzie tego rodzaju zapożyczenia zawodowe były powszechne. Rdzeń «kuster» jest prawidłowy i odpowiada dokładnie tej zawodowej podstawie.