Łakota

Nazwisko ŁAKOTA pochodzi od dawnego słowa «łakota», oznaczającego człowieka łakomego lub łasego na słodkości — kogoś natrętnie pożądającego jedzenia bądź smakołyków. Słowo to jest spokrewnione z przymiotnikiem «łakomy» i czasownikiem «łaknąć» (pragnąć, być głodnym), a nie z rzeczownikiem «łąka». Jako nazwisko utrwaliło się ono z dawnego przezwiska nadawanego osobie odznaczającej się tą cechą charakteru.