Matras

Nazwisko Matras pochodzi od staropolskiego i gwarowego słowa «matras» lub «materac», które oznaczało wypchany siennik albo posłanie, a w dawnej polszczyźnie bywało też używane jako przezwisko człowieka ociężałego, leniwego lub lubiącego wylegiwać się w łóżku. Mogło również przylgnąć do rzemieślnika zajmującego się wyrobem sienników i materaców. Samo słowo przyszło do polszczyzny przez niemieckie «Matratze» z arabskiego «maṭraḥ» — miejsce, na które się coś rzuca.