Merta

Nazwisko Merta wywodzi się od dawnego imienia Merten — spolszczonej formy łacińskiego Martinus, czyli Marcin — przejętego do polszczyzny za pośrednictwem niemieckim. Od skróconej, spieszczonej postaci tego imienia powstało przezwisko, a następnie dziedziczne nazwisko oznaczające po prostu «syna Marcina» lub człowieka znanego jako Merta. Mniej prawdopodobna wersja wiąże formę z gwarową nazwą rośliny mirt — po czesku i słowacku merta — używaną jako przezwisko.