Miernik

Nazwisko Miernik pochodzi od rzeczownika «miernik», który dawniej oznaczał człowieka zajmującego się mierzeniem — zwłaszcza geometrę mierzącego grunty, pola i granice posiadłości, a także urzędnika sprawdzającego miary i wagi na targu. Określenie to mogło też przylgnąć do kogoś, kto odmierzał zboże w młynie lub spichlerzu. Rdzeń «mier-» wiąże się z czasownikiem «mierzyć», a końcówka «-nik» wskazuje osobę wykonującą daną czynność.