Miotke

Nazwisko Miotke pochodzi od polskiego słowa «miotła» lub dialektalnego «miotka» — narzędzia do zamiatania, co wskazuje na przodka trudniącego się wyrobem lub sprzedażą mioteł. Fonetyczna forma z końcówką *-ke* sugeruje wpływ języka dolnoniemieckiego lub kaszubskiego, gdzie takie zdrobnienia były powszechne, a nazwisko mogło uformować się na pograniczu polsko-niemieckim, zwłaszcza na Mazurach lub Kaszubach. Właściwy rdzeń etymologiczny to «miotka», nie «miotke», które jest jedynie zapisem fonetycznym tej formy.