Mitura

Nazwisko Mitura wywodzi się od staropolskiego imienia Dymitr — w formie ludowej Mitr, Mitro, Mitar — które przez wieki funkcjonowało na wschodnich terenach dawnej Rzeczypospolitej i zostało spolszczone z greckiego Demetriosa, czyli «należący do Demeter». Przyrostek -ura miał charakter zgrubiający lub ekspresywny, tworząc przezwisko o zabarwieniu żartobliwym lub pogardliwym, z którego później utrwaliła się forma nazwiska. Mniej prawdopodobna, lecz wymieniana hipoteza łączy rdzeń z gwarowym słowem «mit» w znaczeniu czegoś miękkiego lub niezgrabnego, jednak źródłosłów imienny uznaje się za pewniejszy.