Pęk

Nazwisko PĘK pochodzi od polskiego słowa «pęk» oznaczającego wiązkę, snop lub pęczek czegoś związanego razem — prawdopodobnie jako przezwisko osoby zajmującej się wiązaniem snopów zboża lub handlującej pękami ziół, słomy czy chrustu. Rdzeń «pęk» jest poprawny i bezpośrednio odpowiada temu rzeczownikowi, który do dziś funkcjonuje w języku polskim. Możliwe też, że przezwisko odnosiło się do cech fizycznych — osoby krępej, zbite zbudowanej «jak pęk».