Potępa

Nazwisko Potępa wywodzi się od staropolskiego czasownika «potępić» oraz rzeczownika «potępa» — oznaczającego naganę, potępienie lub osobę skazaną, wyklętą przez społeczność. Najpewniej było pierwotnie przezwiskiem nadawanym człowiekowi surowemu, skłonnemu do ganienia innych, albo odwrotnie — komuś napiętnowanemu przez otoczenie za jakiś występek. Rdzeń «tęp-», obecny także w słowach «tępić» czy «tępy», wskazuje na dawne znaczenie związane z niszczeniem lub gromieniem.