Prałat

Nazwisko Prałat pochodzi od słowa «prałat», które w dawnej Polsce oznaczało wysokiego duchownego katolickiego — kanonika lub innego dostojnika kościelnego sprawującego ważny urząd w kapitule albo diecezji. Najczęściej nadawano je jako przezwisko człowiekowi, który służył u prałata, pracował na jego dobrach lub zachowaniem i dostojeństwem przypominał duchownego tej rangi. Rzadziej mogło wskazywać na kogoś spokrewnionego z takim duchownym — na przykład siostrzeńca lub wychowanka.