Pustelnik

Nazwisko Pustelnik pochodzi bezpośrednio od rzeczownika «pustelnik», czyli osoby żyjącej samotnie, zwykle z pobudek religijnych, na odludziu lub w lesie. Mogło być nadawane jako przezwisko człowiekowi stroniącemu od ludzi, mieszkającemu na uboczu lub w odosobnionej chacie, a w niektórych przypadkach wskazywało na kogoś związanego z dawnym osadnictwem przy pustelniach. Sam wyraz wywodzi się od przymiotnika «pusty» w dawnym znaczeniu «niezamieszkany, bezludny».