Rzońca

Nazwisko Rzońca pochodzi od staropolskiego słowa «rzeńca» lub «rzańca», oznaczającego człowieka gadatliwego, mówiącego dużo i szybko — od czasownika «rzec», czyli mówić, powiedzieć. Mogło być nadawane jako przezwisko osobie skłonnej do wymownego gadania lub plotkowania. Mniej prawdopodobna, lecz możliwa jest też geneza od gwarowego «rzońca» w znaczeniu narzędzia lub przedmiotu związanego z rzezaniem, czyli cięciem.