Sieroń

Nazwisko Sieroń wywodzi się od staropolskiego słowa «sierota», oznaczającego dziecko pozbawione rodziców, i było nadawane jako przezwisko osobie osieroconej lub żyjącej samotnie. Przyrostek -oń pełnił rolę zgrubienia i tworzył określenia osobowe od cech człowieka — podobnie jak w nazwiskach Biedroń czy Gburoń. Mniej prawdopodobne, lecz możliwe jest powiązanie z gwarowym «sieroń» w znaczeniu człowieka biednego, opuszczonego.