Skoneczny

Nazwisko Skoneczny pochodzi od przymiotnika «skoneczny», dawnej formy słowa «skończony», oznaczającego kogoś doprowadzonego do końca, wykończonego lub doskonałego w jakiejś dziedzinie. Pierwotnie było to przezwisko nadawane człowiekowi określanemu tym przymiotnikiem — być może mistrzowi w swoim fachu albo, w znaczeniu ironicznym, osobie uznanej za skończoną w negatywnym sensie. Rdzeń wiąże się z czasownikiem «skończyć» i starym słowiańskim «konъ» — koniec, kres.