Starzec

Nazwisko Starzec pochodzi od staropolskiego słowa «starzec», oznaczającego starego człowieka, sędziwego mężczyznę lub starszego w gromadzie. Było to przezwisko nadawane osobie w podeszłym wieku albo najstarszemu członkowi rodu czy wspólnoty, z czasem utrwalone jako dziedziczne miano. Słowo to mogło też wskazywać na pustelnika lub mnicha — w dawnej polszczyźnie «starcem» nazywano również człowieka wiodącego surowe, pobożne życie.