Sumara

Nazwisko Sumara wywodzi się od gwarowego słowa «sumara» albo «sumer», oznaczającego człowieka ponurego, milczącego, posępnego, a niekiedy także mruka lub gbura. Mogło też nawiązywać do czasownika «sumrać się» — markotnić się, chmurzyć — i w ten sposób utrwalać przezwisko nadane komuś o ciężkim usposobieniu. Rzadziej łączy się je z ukraińskim i rusińskim «сумний» — smutny — co wskazywałoby na kresowe pochodzenie części rodzin noszących to miano.