Tatara

Nazwisko Tatara pochodzi od słowa «Tatar» — określenia członka ludu tatarskiego, które w dawnej polszczyźnie używane było także jako przezwisko człowieka o ciemnej karnacji, gwałtownego usposobienia lub przybysza ze wschodu. Końcowe -a jest typowym dla polszczyzny zakończeniem przezwiskowym, spotykanym w parach typu Bary–Bara, Kuchty–Kuchta. Rzadziej wskazuje się na związek z gwarową nazwą rośliny — tataraku — rosnącego nad wodą.