Toporek

Nazwisko Toporek pochodzi od rzeczownika «toporek» — małego topora, czyli siekierki używanej do prac ciesielskich, drwalskich lub jako broń. Najczęściej powstawało jako przezwisko człowieka posługującego się tym narzędziem w pracy albo nawiązujące do jego postury czy charakteru, rzadziej od staropolskiego imienia Topor, notowanego w średniowieczu. Mogło też wskazywać na przynależność do rodu pieczętującego się herbem Topór.