Turkiewicz

Nazwisko Turkiewicz powstało od słowa «Turek» — oznaczającego mieszkańca Turcji lub szerzej osobę pochodzenia tureckiego, tatarskiego bądź orientalnego — z dodaniem końcówki «-ewicz», która tworzyła nazwiska oznaczające syna danej osoby. Pierwotnie określało więc potomka człowieka zwanego Turkiem, przy czym przydomek ten nadawano nie tylko rzeczywistym Turkom, lecz także osobom o ciemnej karnacji, wracającym z niewoli tureckiej lub mającym kontakty handlowe ze Wschodem. Forma z końcówką «-ewicz» jest charakterystyczna dla wschodnich ziem dawnej Rzeczypospolitej i wskazuje na ruskie lub litewskie tło językowe rodziny.