Ziętara

Nazwisko Ziętara wywodzi się od słowa «zięć», czyli mąż córki, z dodanym przyrostkiem -ara, który w dawnej polszczyźnie i gwarach tworzył przezwiska o zabarwieniu pogardliwym lub żartobliwym. Pierwotnie było więc przydomkiem nadawanym mężczyźnie, który wżenił się w dom teściów — często z odcieniem drwiny z jego pozycji w rodzinie żony. Mniej prawdopodobne, choć spotykane w literaturze, jest wyprowadzanie nazwiska od gwarowego czasownika «ziętać się» w znaczeniu ociągać się lub guzdrać.