Bakalarz

Nazwisko Bakalarz pochodzi od staropolskiego słowa «bakałarz», które oznaczało nauczyciela w szkole parafialnej lub wiejskiej, a także osobę z niższym stopniem naukowym odpowiadającym dzisiejszemu licencjatowi. Słowo to przyszło do polszczyzny przez łacinę średniowieczną — «baccalaureus» — i w dawnej Polsce było określeniem człowieka uczonego, często pełniącego funkcję kantora lub pisarza przy kościele. Forma Bakalarz z jednym «k» i bez miękkiego «ł» odzwierciedla wymowę ludową.