Bonk

Nazwisko Bonk wywodzi się od staropolskiego wyrazu «bąk» — oznaczającego zarówno owada, jak i człowieka gderliwego, mruka lub leniwca, który wydaje donośne, niskie dźwięki. Forma z grupą «on» zamiast nosówki «ą» odzwierciedla ludową, mazurzącą bądź kresową wymowę, gdzie nosówkę rozkładano na samogłoskę i spółgłoskę nosową. Pierwotnie było to przezwisko nadawane człowiekowi o charakterystycznym głosie, mrukliwym usposobieniu lub opieszałym sposobie bycia.