Biegun

Nazwisko Biegun pochodzi od staropolskiego słowa «biegun», które oznaczało człowieka szybkiego, dobrego biegacza, a także posłańca lub gońca przenoszącego wiadomości. W dawnej polszczyźnie określano tak również konia wyścigowego oraz osobę włóczęgę, kogoś, kto ciągle gdzieś biegał i nie usiedział w miejscu. Przezwisko przylgnęło do protoplasty rodu ze względu na jego zawód kuriera lub cechę charakteru — ruchliwość i szybkość.