Brzęczek

Nazwisko Brzęczek wywodzi się od czasownika «brzęczeć» lub rzeczownika «brzęk» — oznaczało więc człowieka hałaśliwego, gadatliwego albo kogoś, kto wydawał charakterystyczne dźwięki, na przykład grając na instrumencie. Końcówka «-ek» nadaje formie charakter zdrobniały lub poufały, używana była też wobec syna osoby o przydomku Brzęk. Możliwe też powiązanie ze staropolskim słowem «brzęczka» oznaczającym owada bzyczącego, co mogło stać się przezwiskiem dla osoby natrętnej.