Hajda

Nazwisko Hajda pochodzi od słowa «hajda» albo «hajdy», które w dawnej polszczyźnie i w gwarach oznaczało okrzyk poganiający — używany przy pędzeniu koni czy bydła — a także hałaśliwego zawadiakę, hulakę lub włóczęgę. Mogło więc powstać jako przezwisko człowieka głośnego, skorego do awantur lub prowadzącego wędrowny tryb życia. Część badaczy łączy je też z węgierskim «hajdú» — określeniem najemnego żołnierza, pasterza wołów lub strażnika — które przeniknęło do polszczyzny za pośrednictwem słowackim i ukraińskim.