Lubera

Nazwisko Lubera pochodzi od staropolskiego przymiotnika «luby» oznaczającego kogoś miłego, drogiego, kochanego, i było pierwotnie przezwiskiem nadawanym osobie budzącej sympatię. Forma z końcówką «-era» ma zabarwienie zgrubiałe lub żartobliwe — podobnie jak w słowach «gaduła» czy «chytrus» — i mogła wskazywać na człowieka nadmiernie wylewnego w okazywaniu uczuć. Możliwe jest też wywodzenie od skróconej formy dawnych imion złożonych z członem «lubo-», takich jak Lubomir czy Lubosław.