Hebda

Nazwisko Hebda wywodzi się od staropolskiego i gwarowego słowa «hebd» lub «hebda», oznaczającego roślinę — dziki bez hebd, zwany też bzem dzikim czy bzem zielnym, rosnący na miedzach i nieużytkach. Tak nazywano pierwotnie człowieka mieszkającego w pobliżu zarośli tej rośliny albo zbierającego ją na użytek leczniczy, bo hebd był powszechnie stosowany w medycynie ludowej. Mniej prawdopodobnie nazwisko mogło powstać jako przezwisko człowieka chudego i wysokiego, porównanego do łodygi tej rośliny.