Huk

Nazwisko Huk pochodzi od staropolskiego wyrazu «huk» oznaczającego głośny dźwięk, łoskot lub krzyk, i było nadawane jako przezwisko osobie hałaśliwej, krzykliwej albo mającej donośny głos. Mogło też wywodzić się od czasownika «huknąć» — zawołać, krzyknąć — i wskazywać na kogoś porywczego lub apodyktycznego. Na wschodnich terenach dawnej Rzeczypospolitej forma ta bywała wiązana z ukraińskim i białoruskim słowem «гук» o tym samym znaczeniu.