Latawiec

Nazwisko Latawiec pochodzi od staropolskiego słowa «latawiec», które oznaczało kogoś lata­jącego, włóczęgę albo człowieka niestałego, ciągle będącego w ruchu — w dawnej polszczyźnie tak nazywano osoby niespokojne, lekkomyślne lub skłonne do wagarowania. Słowo to wywodzi się od czasownika «latać» i początkowo funkcjonowało jako przezwisko nadawane człowiekowi ruchliwemu bądź lekkoduchowi, z czasem utrwalone jako nazwisko rodowe. W wierzeniach ludowych «latawcem» nazywano też złego ducha unoszącego się w powietrzu, więc przezwisko mogło odnosić się do osoby uznawanej za niespokojną czy narwaną.